Eğitim ve Bilim Emekçileri Sendikası (Eğitim Sen), kuruluşunun 31. yılını geride bıraktı. Sendika, 23 Ocak 1995 tarihinde resmi olarak kurulmuş olsa da, örgütlü mücadelesinin kökleri 1908 yılında kurulan Encümen-i Muallimin’e kadar uzanıyor.

Yüzyılı Aşan Örgütlenme Geleneği

Eğitim Sen, eğitim ve bilim emekçilerinin fiili ve meşru mücadeleleri sonucunda okullarda, üniversitelerde ve eğitim kurumlarında şekillenen bir örgütlenme olarak öne çıkıyor. Sendika, kurulduğu günden bu yana eğitim alanında yaşanan hak ihlallerine, baskılara ve hukuksuz uygulamalara karşı mücadele eden bir yapı olarak faaliyetlerini sürdürüyor.

Değişmeyen İlke ve Değerler

Sendikanın mücadele tarihinde yönetimler ve temsilciler değişse de savunulan temel ilkelerin değişmediği vurgulanıyor. Eğitim Sen, emekçilerin haklarının ancak birleşik ve örgütlü bir mücadeleyle korunup geliştirilebileceğini savunurken; dayanışma, eşitlik ve demokratik haklar temelinde bir sendikal anlayışı benimsiyor.

Eğitimde Ticarileşme ve Dinselleşmeye Karşı Mücadele

Eğitim Sen, eğitim ve yükseköğretim alanında yaşanan ticarileşme ve dinselleşme uygulamalarına karşı duruşunu sürdürürken; herkes için parasız, bilimsel, laik, cinsiyet eşitlikçi ve anadilinde eğitim talebini gündemde tutuyor. Sendika ayrıca düşünceyi ifade özgürlüğü, örgütlenme hakkı ve demokratik toplum vurgusunu mücadelesinin merkezine koyuyor.

Mücadele Vurgusu

Kuruluşunun 31. yılında yapılan değerlendirmelerde, Eğitim Sen’in yalnızca bir sendika değil; emek, demokrasi, barış ve eşitlik mücadelesinin önemli aktörlerinden biri olduğu ifade edildi. Sendikanın, yüz yılı aşan mücadele birikimiyle eğitim ve bilim emekçilerinin birlik ve dayanışma örgütü olma sorumluluğunu sürdürdüğü belirtildi.