Öğretmenlerin başarısı, öğrencilerin hayatında bıraktıkları izlerle mi yoksa tamamladıkları evraklarla ve sosyal medyadaki görünürlükleriyle mi ölçülmeli? Yusuf Kızıltaş’ın paylaşımı, eğitim dünyasında sıkça tartışılan bu sorunu yeniden gündeme taşıdı.

Kızıltaş, başarılı öğretmenlerin birkaç eksik evrak nedeniyle başarısız sayılabildiğini, öğrencilerin mahremiyetini koruyarak sosyal medyada içerik üretmeyen öğretmenlerin ise yeterince görünür olmayabildiğini vurguladı.

Öğretmenin Başarısı Evraklara mı Sıkıştırılıyor?

Öğretmenliğin yalnızca belgeler, formlar ve raporlarla değerlendirilemeyeceğine dikkat çeken paylaşımda, asıl başarının öğrencilerin hayatında oluşturulan olumlu değişim olduğu ifade edildi.

Bir öğrencinin kendine güven kazanması, öğrenme güçlüklerini aşması, hedeflerine ulaşması veya geleceğine dair yeni bir yol çizmesi, öğretmenin emeğinin en önemli sonuçları arasında yer alıyor.

Ancak bürokratik işlemlerin ön plana çıktığı değerlendirme anlayışının, sınıfta verilen emeği ve öğrenciler üzerindeki kalıcı etkiyi geri plana itebildiği eleştirisi dile getiriliyor.

Öğrencilerin Mahremiyeti Görünürlükten Daha Önemli

Paylaşımda dikkat çekilen bir diğer konu da öğretmenlerin sosyal medya üzerinden görünür olma baskısı.

Öğrencilerini sosyal medyada paylaşarak içerik üretmeyen öğretmenlerin başarılarının daha az fark edilebildiğine işaret edilirken, eğitimde başarının sosyal medya etkileşimleri üzerinden değerlendirilmesinin doğurabileceği sorunlara dikkat çekiliyor.

Oysa öğrencilerin kişisel alanını ve mahremiyetini korumak, eğitimcilerin sorumlulukları arasında bulunuyor. Bir öğretmenin başarısını göstermek için öğrencilerini sosyal medyada görünür kılması gerekmemeli.

Gerçek Başarı Öğrencinin Hayatında Bırakılan İzdir

Öğretmenlik, yalnızca ders anlatmak ve idari görevleri yerine getirmekten ibaret değil. Bazen bir öğrenciyi yeniden öğrenmeye teşvik etmek, bazen ona inanmak, bazen de geleceği için yeni bir kapı açmak yıllar sonra bile etkisini sürdürebiliyor.

Bu nedenle öğretmen değerlendirmelerinde evrakların ve dijital görünürlüğün yanı sıra sınıftaki emek, pedagojik yaklaşım ve öğrencilerin gelişimine sağlanan katkı da dikkate alınmalı.

Eğitimin merkezinde belge ve paylaşım sayıları değil, öğrenci ve öğretmen arasındaki gerçek öğrenme ilişkisi bulunmalı.